Κεχαγιάς Χ. (2006), Λειτουργικές Αρχές και Κοινωνική Δομή του Ελληνικού Πολιτισμού, (book), [σσ: 900], Αθήνα: Ατραπός [ISBN: 960‐88699‐3‐5]

Κεχαγιάς Χ. (2006), Λειτουργικές Αρχές και Κοινωνική Δομή του Ελληνικού Πολιτισμού, (book), [σσ: 900], Αθήνα: Ατραπός [ISBN: 960‐88699‐3‐5]

(2006) Το παρόν πόνημα, εξετάζει το φαινόμενο του αγώνος και του αγωνιστικού πνεύματος σε αυστηρώς κοινωνική και πολιτική βάση προκειμένου να αναζητηθούν και να ερμηνευθούν οι πιθανές λειτουργίες της αρχαιοτέρας μορφής αγώνος (επιτάφια άθλα), ως μέσου και πεδίου ταυτόχρονα, επί τη βάσει ενός συστήματος κοινωνικο-πολιτικής δομήσεως. Το αγωνιστικό πνεύμα παρουσιάζεται ως: α) αυτοτελής νοηματικός αγωγός, δι’ ου διαμεσολαβείται από τον Έλληνα τελεστή το σκοπούμενο αποτέλεσμα επ’ ωφελεία της αυτοαναφοράς και της κοινωνικοπολιτισμικής δομήσεως. β) ένα αποκρυσταλλωμένο μοντέλο μιας παραγωγικής διαδράσεως του συστήματος «αγών» επί απροσδιορίστων και μη προβλέψιμων εξωτερικών συμβάντων και περιβαλλόντων. γ) μέσον και δέσμη κοινωνικών λειτουργιών μιας επί συμβάσει τελεστικά κλειστής επικοινωνιακής συνάφειας, που αναπτύσσοντας την δυναμική ενός μοναδικού κοινωνικού αυτονοήτου, επιτυγχάνει την διάδραση στο αυτοαναφορικό σύστημα αξιών (ιδεών, προτύπων κλπ.), εμπλουτίζοντας, σταθεροποιώντας και αναβαθμίζοντας συλλογικά το λειτουργικό σύστημα κοινωνικής δομήσεως εν δράσει, προσδιορίζοντας το θάνατο ως αρχή του εισέτι απροσδιορίστου χωροχρόνου της κοινωνικής ζωής. Η εισαγωγή της εννοίας της λειτουργικής αρχής ως ερευνητικής μεταβλητής στο πεδίο του αγώνος, μετατοπίζει το ερευνητικό ενδιαφέρον για τις λειτουργίες του αγώνος, από τον αμιγώς αθλητικό χώρο στον ευρύτερο κοινωνικο-πολιτικό, εγκαταλείποντας τα γνωστά θρησκειολογικά μοντέλα. Η σύνθεση ενός μοντέλου για τις λειτουργίες που επιτελεί ο αγών, ως πεδίο και ηνιοχητικό μέσον για την κοινωνική ζωή, αλλά και ως πρωτοκόλλου επικοινωνίας μεταξύ των τελεστών είναι εντελώς πρωτότυπη για τα ελληνικά δεδομένα και συμβάλλει στην προσπάθεια αναδιαμόρφωσης των οριζουσών και των αναγκών που οδήγησαν στην γένεση του πολιτικού ανθρώπου στον Ελληνικό χώρο, αλλά και στην εμφάνιση του ‘Ελληνικού θαύματος’.